A deep consideration of the definitions contained in Clause (16) to (20) of Section 2 of this Act reveals a hidden agenda to provide legal protection to elements usurping hundreds of acres of Hindu temple lands, particularly under the guise of the term ‘Unauthorised Holder’ and to individualize Devasthan property, which forms the core backbone of Hindu culture.

According to Hindu scriptures and established law, Devasthan land belongs solely to the deity. However, the terms included in these sections are paving the way to directly convert generationally-held, service-related possession into absolute land ownership rights, thereby threatening the collective religious property of Hindu temple

महाराष्ट्र देवस्थान इनाम निर्मूलन प्रारुप अधिनियम, २०२६” मधील कलम २ च्या उप-कलम ११ ते १५ मधील व्याख्यांचा अभ्यास केला असता, हिंदू संस्कृतीचा मुख्य आधार असलेल्या मंदिरांच्या आणि देवतेच्या मालमत्तेचे पद्धतशीरपणे वैयक्तिकीकरण करण्याचा प्रयत्न या मसुद्यात दिसून येतो.

कुळ कायद्यानुसार कुटुंबाच्या उदरनिर्वाहासाठी जेवढी जमीन पुरेशी मानली जाते, ती मर्यादा म्हणजेच “आर्थिक धारणा क्षेत्र” होय.

हे सर्वथा “एकदा देवाची वस्तु चीर काळापर्यन्त देवाची वस्तु” या हिंदू धार्मिक भावनेच्या विरुद्ध आहे.